maandag 28 mei 2012

Super mama!



Ik was gister het spoor bijster. Al het hoop in de wereld was uit mij verdwenen en ik was ontroostbaar. Maar toen gebeurde er een wonder! Om alles even duidelijk te maken schrijf ik hier het verhaal wat ik al weken volg:

Papa en Mama steenuil waren op zoek naar een nestje. Die vonden ze toevallig op een plek waar ook webcams zijn die door mensen als ik in de gaten worden gehouden. Mama steenuil wou perse blijven en verzocht papa steenuil om in een boom te slapen en eten te zoeken. Er waren in het begin veel andere bezoekers. De familie holenduif kwam op bezoek en zo ook een kerkuil die naar binnen loerde. Papa werd zelf bijna één keer geschept door een bosuil, pal voor zijn deur. Enige tijd later legde mama dan wel 3 eieren. Mama zat flink te broeden. Na een tijdje kwam dan midden in de nacht slechts één ei uit. De andere eieren waren dood gegaan. Uit het ei kwam een vreemd wezentje. Een superschattig uiltje die om zich heen spartelde op zoek naar zijn moeders warme bips. Maar toen gebeurde er iets verschrikkelijks. Papa steenuil kwam niet meer terug. Verongelukt? Vermoord? Wat is het mysterie achter het feit dat papa nooit meer terug keerde…


Het noodlot sloeg toe. Mama was nu een alleenstaande ouder, ze lag voor een pittige keuze: Ze kon of het jong warm houden, maar dan zou hij verhongeren. Of, ze kon gaan jagen maar dan gaat hij misschien wel dood van de kou. Ze ging uren lang nog bij hem blijven, tot ze toch had besloten om te gaan jagen. Ze ging zoeken en zoeken maar kon helaas niks vinden. Een stukje hoop werd vernietigt in het oog van alle kijkers. Maar  gelukkig is het kuikentje erg sterk. Mama ging s’nachts als wanhoopspoging alsnog zoeken naar eten. De dappere moeder kwam terug! Met een prooi! En zo ving zij op een gegeven moment wel 7 prooien in een half uur. Er was zoveel hoop dat onze kleine dreumes wel kon overleven! En dat alles dankzij zijn supermama!
 
Maar zo juist gebeurde een wonder. Papa steenuil is na 3 dagen terug gekomen met een prooi. Hij heeft waarschijnlijk ergens vast gezeten. Nu is het gezin weer compleet, en heb ik weer een aantal hartaanvallen gehad. Hoow steenuiltjes toch!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten