Ik was gister het spoor bijster. Al het hoop in de wereld
was uit mij verdwenen en ik was ontroostbaar. Maar toen gebeurde er een wonder!
Om alles even duidelijk te maken schrijf ik hier het verhaal wat ik al weken
volg:
Papa en Mama steenuil waren op zoek naar een nestje. Die
vonden ze toevallig op een plek waar ook webcams zijn die door mensen als ik in
de gaten worden gehouden. Mama steenuil wou perse blijven en verzocht papa
steenuil om in een boom te slapen en eten te zoeken. Er waren in het begin veel
andere bezoekers. De familie holenduif kwam op bezoek en zo ook een kerkuil die
naar binnen loerde. Papa werd zelf bijna één keer geschept door een bosuil, pal
voor zijn deur. Enige tijd later legde mama dan wel 3 eieren. Mama zat flink te
broeden. Na een tijdje kwam dan midden in de nacht slechts één ei uit. De
andere eieren waren dood gegaan. Uit het ei kwam een vreemd wezentje. Een
superschattig uiltje die om zich heen spartelde op zoek naar zijn moeders warme
bips. Maar toen gebeurde er iets verschrikkelijks. Papa steenuil kwam niet meer
terug. Verongelukt? Vermoord? Wat is het mysterie achter het feit dat papa
nooit meer terug keerde…
Het noodlot sloeg toe. Mama was nu een alleenstaande ouder,
ze lag voor een pittige keuze: Ze kon of het jong warm houden, maar dan zou hij
verhongeren. Of, ze kon gaan jagen maar dan gaat hij misschien wel dood van de
kou. Ze ging uren lang nog bij hem blijven, tot ze toch had besloten om te gaan
jagen. Ze ging zoeken en zoeken maar kon helaas niks vinden. Een stukje hoop
werd vernietigt in het oog van alle kijkers. Maar gelukkig is het kuikentje erg sterk. Mama
ging s’nachts als wanhoopspoging alsnog zoeken naar eten. De dappere moeder
kwam terug! Met een prooi! En zo ving zij op een gegeven moment wel 7 prooien
in een half uur. Er was zoveel hoop dat onze kleine dreumes wel kon
overleven! En dat alles dankzij zijn supermama!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten